لاک پشت و مرغابیها

توس باغا ایله سو قوشلاری
دو مرغابی و یک لاک پشت، ایکی سوقوشو ایله بیر توس باغا، در کنار آبگیری زندگی می کردند. بیر گؤلون قيراغيندا ياشاییردیلار. با گرم شدن هوا، آبگیر هم خشک شد. هوانین قیزشماسی ایله گؤل ده قورودو. مرغابیها مجبور شدند از آن جا بروند. سوقوشلاری مجبور اولدولار اورادان گئدهلر. لاک پشت گفت:
توس باغا دئدی: من هم با شما می آیم. من ده سیز ایله گلیرم. مرغابیها گفتند:
سوقوشلاری دئدیلر: تو که نمی توانی مثل ما پرواز کنی سن کی، بیزیم کیمی اوچا بیلمزسن. لاک پشت غمگین شد. توس باغا غصهلندی. مرغابیها با هم فکر کردند. سوقرش لاری بیرلیکده دوشوندولر تا راهی پیدا کنند.
تا بیر یول تاپسینلار. روز بعد کلاغ و جغد دیدند که سونراکی گون قارقا ایله بایقوش گؤردولر کی، دو مرغابی چوبی را به منقار ایکی سو قوشو بیر چوپو دیمدیکلرینه گرفته اند و
اليبلار، لاک پشتی را با خود می برند. بیر توس باغانی اؤزلریله آپاریرلار. آنها جيغ زدند و گفتند: اونلار چیغیردیلار و دئدیلر: لاک پشت شده پرنده!»
«توس باغا قوش اولوبدور!» مرغابیها به لاک پشت گفته بودند. سوقوشلاری توس باغایا دئمیشدیلر. که در راه، هر کس هر چه گفت، کی، يولدا هر کیم هر نه دئدی، گوش نکند و جواب ندهد. قولاق أسماسین و جواب وئرمه سین. او مدتی ساکت ماند و بعد فریاد زد: او بیر آز سس سیز قالدی و سونرا قیشقیردی: پریدم که پریدم!
او چدوم کی اوچدوم!» | اما تا دهانش را باز کرد، اما آغیزینی آچان کیمی، از بالا به زمین افتاد. اوستدن يئره دوشدو.