آتالار

ضرب_المثل 
از اسب افتاده ایم، از اصل که نیفتاده ایم:

بوجاقدان گئتسه اوْجاقدان گئتمز.

ویژگیهای زبان ترکی رایج در آذربایجان ایران

ویژگیهای زبان ترکی رایج در آذربایجان ایران
1) تأثیرپذیری فراوان از زبان فارسی و عدم رعایت قاعدة آهنگ در بسیاری موارد.
2) استفاده از علامت مصدری «ماخ» بجای «ماق» یا «مک». مانند: توتماخ بجای توتماق.
3) حذف «ی» از آغاز کلمات. مانند: ««اوجا» بجای «یوجا».
4) تشدید گرفتن صامت در وسط کلمه. مانند: سکّیز (هشت).
5) استفاده از «اوخ» در صرف افعال پسوند شخص اول. مانند: گلیروخ بجای گلیریک.
6) استفاده از پسوند صفت تفضیلی «راخ» همچون ترکی شرقی. مانند: چوخراخ (بیشتر).‌ 
@parvizshahmarasi

نهاد یا مبتدا در زبان ترکی

نهاد یا مبتدا در زبان ترکی:
نهاد همیشه بطور آزاد و عموماً قبل از گزاره می‌آید. مانند: قیش قورتولدو (زمستان تمام شد).
در مواردی همچون شعر ممکن است که جای این دو عوض شود. نهاد اساساً با اسم بیان می‌شود: نسیمی شاعیردی (نسیمی شاعر است).
گاهی نهاد با ضمیر بیان می‌شود: سیز گئدین (شما بروید).
گاهی نهاد با صفت بیان می‌شود: یازیق آغلادی (بیچاره گریه کرد).
گاهی نهاد با عدد بیان می‌شود: سکگیز دوققوزدان آزدی (هشت از نه کمتر است).
گاهی نهاد با مصدر بیان می‌شود: اؤلمک وار دؤنمک یوخدو (مرگ هست بازگشت نیست).
گاهی نهاد با ترکیبات تعیینی بیان می‌شود: قولون سینیغی بویونا یوکدو (دست شکسته وبال گردن است).