منی پیس گونلره سالدین...
مرا به روزگاران بدی انداختی
منی پیس گونلره سالدین،نه گؤرن نه بیلن اولدو،
مرا به روزهای بدی دچار کردی نه کسی دید و نه کسی فهمید،
نه بو آغلارگؤزومون،قانلی یاشین بیرسیلن اولدو
نه کسی اشک خونبار چشم گریانم را پاک کرد
سالمیسان بیرادا،سان،بیرگولو یانمیش کول ایچنده
انداخته ای به یک آتش داخل خاکستری که گلش سوخته
نه سنین رحمین اولوب نه بو اودو سؤندورن اولدو
نه تو رحم داشتی و نه کسی فرونشاند این آتش را
نئجه تاغلاردا یانار گول سوسوز اولسا اودو اولماز
چه جور در تاغها می سوزد گل اگر تشنه باشد نمی روید علفش
نه یاناندا بیری گؤردو،نه بودردی بیلن اولدو
نه موقع سوختن کسی دید نه این درد را کسی فهمید
سنکی آتدین منی،منده کوسری گئتدیم ائویمدن
تو که انداختی مرا من هم قهر آلود رفتم از خانه ام
یانمادی بیرده چراغیم،نه گئدن نه گلن اولدو
روشن نشد دیگه چراغم نه کسی آمد نه کسی رفت
سن گولنده نئجه کی منده گولردیم سنه خاطیر
وقتی که تو می خندیدی چطور من هم می خندیدم به خاطر تو
نه منیم کؤنلوم آچیلدی،نه ده سنتک گولن اولدو
نه دل من وا شد نه مثل تو کسی بخندید
«هاشم»آغلا اوجادان قوی سسینی یئللرآپارسین
هاشم گریه کن با صدای بلند بگذار صدایت را ببرد بادها
کؤزدو دردین،کول ایچینده بئله شاید گؤرن اولدو
درد سوزانت را در داخل خاکستر شاید یکی دید .
هاشم فرح آسا