وطن
(وطن)
کو نلومون سئو گیلی محبوبی منیم وطنیم دیر وطنیم دیر وطنیم منی خلق ائیله میش اولجه خدا سورا وئرمیش وطنیم نشو و نما وطنیم وئردی منه نان و نمك وطنی منجه او نو تمان نه دئمك آنها در هر کیشی به اوز وطني بسله ییب سینه سی اوستونده منی صو بو دیر کیم دولانيب قانیم او لوب او منیم سو گیلی جانا نیم او لوب ساخلارام گوزلریم او سنه اونی من اولهرم الدن اگر گئنسة وطن وطنی سئو مییهن انسان اولماز او اسا او شخص ده وجدان اولماز
آنا دیلی اوچونجی کتاب، صفحه ۴۳) ترجمه : محبوب سوگلی دل من / وطن من است وطن من است وطن من / اول خداوند مرا آفرید / بعد وطنم به من نشو و نما داد / وطنم به من نان و نمك داد / گمان ندارم وطن را بتوان فراموش کرد / وطن هر کسی ما در اوست / روی سینه اش مرا پروده است / آب وطن است که جریان یافته و خون من شده / او جانان محبوب من شده / او را روی چشمانم نگه میدارم / اگر وطن از دست برود می میرم / کسی که وطن را دوست ندارد انسان نیست / اگر هم باشد در او وجدان نیست