وطن
نچون آه ابله دین ای بلبل نالان وطن
بادووا دوشدی مگر حال پریشان وطن خس و خاشاك با سیب گلشنی گل لرساراليب
نیه بو حاله قاليب بس بو گلستان وطن نه با نیسان آبیل ای ملت بیچاره آپیل
ساتیر آخر وطنی دشمنه اعیان وطن در و دیوارینی نان ائیله بيب الوان ای داد
نه غم انگیزدی بارب بو شبستان وطن بالش نازه قویوب با شووی ناز ائیله مه دور
سورونی قورت داغیدار بوخلاسا چوپان وطن اجنبی ملکی دولوب بی سر و پا ملتله
نیه بارب بئله خوار اولدی عزیزان وطن دشمن علمیله بیزی ائیله دی حمال اؤزونه
کیم ذلیل ائتدی بیزی؟ جهل، آ مسلمان وطن وطنیز جسم دی سیزده وطنه جان کیمی سیز
اراضی اولمون قالا جانسیز وطن ای جان وطن
وئره لیم ال اله تحصيل كمال ائيليه ليم
از خواب غفلتدن آییلسین گرهك اخوان وطن اولمایوب شاد، اوزی گولمه بوب افسوس افسوس
او زماندان کی اولوب معجزه ایران وطنا ترجمه: چرا آه کشیدی ای بلبل نالان وطن / مگر به یاد حال پسر یشان وطن افتادی؟ / گلشن را خس و خاشاك گرفته است و گلها زرد شده اند/ چرا گلستان وطن به اينحال افتاده / چه جای خواب است، بیدار شو ای ملت بیچاره، بیدار شو / اعیان وطن وطن را به دشمن می فروشند / در و دیوار وطن از خون رنگین شده، ای داد / چه غم انگیز است خدایا این شبستان وطن / سر به بالش ناز مگذار، ناز مکن، بر خیز / چوپان اگر به خواب رود گرگ گله را میدرد / ملك اجنبی از مردم بی سر و پا پر شده / خدایا چرا عزیزان وطن اینچنین خوار شدند / دشمن با دانش خود ما را باربر خود کرد / چه کسی ما را ذلیل کرد؟ جهل، ای مسلمان و طن / وطن چون جسم و شما چون جان هستید / راضی نشوید وطن بی جان بماند ای جان وطن / دست در دست هم تحصيل كمال کنیم / برادران وطن باید از خواب غفلت بیدار شوند / شاد نشده و رویش خنده ندیده افسوس افسوس / معجز از آنروزی که وطنش ایران بوده
لا
لا بد