شعری از شاعر بزرگ ترک نسیمی
غزل
دو داغين قندينه شکر دئدی لر جان شیرینه گور نه لر دئدی لر دئدیلر کیم دهانی یوخدور او نون بیخبر لر عجب خبر دندی لر اهل معنی خجسته صور نينه معنی واهب الصور دندي لر حقدن ایران ایمشلر آنلار کیم سنی ای نور حق بشر دئدی لر فتنه دوشدو جهانه بوزوندن ہو جهتدن سنه قمر دئدي لر عنبر افشان ساچينا عارضینه یاسمین اوزره مشکل تردیدی لر باخ او نون بوزونه الاهینی گؤر اهل معنی بو دور نظر دئدی لر شامه بنز تسديلر قاراسا چینی عارضین نورينه سحر دئدی لر کیر پیکین اوخو نه ناشین پایینه عاشقين سینه سین سپردندی لر شب یلدا دورورصا چین گئجه سی صور تين بدر بنه أمر دندي لر
ای نسیمی محیط اعظم سن گرچه الفاظینه گوهر دئدی لر ترجمه:
به قند لبت شکر گفتند / ببین به جان شیرین چه ها گفتند / گفتند او دهان ندارد/ بیخبران عجب خبری گفتند / اهل معنی به صورت خجسته تو / معنی بخشنده صورتها گفتند / از حق دور بوده اند آنهائی که به تو ای نورحق بشر گفتند / از روی تو در جهان فتنه افتاد / از این جهت به تو قمر گفتند/ به زلف عنبر افشان و روی تو / مشک بر روی یاسمین گفتند / به روی او نگاه کن و خدایت را ببین / أهل معنی نظر این است گفتند / زلف سیاهت را به شام تشبیه کردند / به نور عارضت سحر گفتند/ به تیر مژگان و کمان ابرو بت / سينه عاشق را سپر گفتند / لب تو را جان گفته اند آخ آخ / این سخن را چه مختصر گفتند/ شب زلف تو شب یلداست / به بدر صورت تو قمر گفتند / ای نسیمی در پای اعظم هستی / اگر چه به الفاظ تو گوهر گفتند.