شعر صمد ورغون
Şeir : Səməd Vurğun
Binələri çadır-çadır
بینه لری چادیر چادیر
خانه هایشان چادر چادر
Çox gəzmişəm özüm, dağlar!
چوخ گزمیشم اوزوم داغلار
خیلی گشته ام خودم ای کوهها
Qüdrətini sizdən aldı
قدرتینی سیزدن آلدی
قدرتش را از شما گرفت
Mənim sazım, sözüm, dağlar!
منیم سازیم سوزوم داغلار
ساز و صحبت من ای کوهها
Maral gəzər asta – asta,
مارال گزه ر آستا آستا
مارال می چرخد آهسته آهسته
Enib gələr çeşmə üstə.
ائنیب گلر چشمه اوسته
می آید به روی چشمه
Gözüm yolda, könlüm səsdə,
گوزوم یولدا کونلوم سسده
چشمم براه و دلم در انتظار صدا
Deyin, necə dözüm, dağlar?
دئیین نئجه دوزوم داغلار
بگویید چگونه صبر کنم ای کوهها
Hər obanın bir yaylağı,
هر اوبانین بیر یایلاغی
هر اوبا را هست یک ییلاق
Hər tərlanın öz oylağı,
هر ترلانین اوز اویلاغی
برای هر طرلان قلمرو خودش
Dolaylarda bahar çağı,
دولاییلاردا باهار چاغی
در بیراهه ها به وقت بهار
Bir doyunca gəzim, dağlar!
بیر دویونجا گزیم داغلار
یک سیر بگردم ای کوهها
Qayaları baş–başadır,
قایالاری باش باشادیر
صخره هایش سربسر است
Güneyləri tamaşadır.
گونئیلری تاماشادیر
سمت آفتابگیرش دیدنی است
Gödək ömrü çox yaşadır,
گوده ک عومری چوخ یاشادیر
عمر کوتاه را طولانی می کند
Canım dağlar, gözüm dağlar!
جانیم داغلار گوزوم داغلار
جانم ای کوهها چشمم ای کوهها
Bir qonağam bu dünyada,
بیر قوناغام بو دونیادا
یک مهمان هستم درین دنیا
Bir gün ömrüm gedər bada,
بیر گون عومور گئدر بادا
یک روز عمر می رود به باد
Vurğunu da salar yada
وورغونودا سالار یادا
وورغون را هم به یاد می آورد
Düz ilqarlı bizim dağlar
دوز ایلقارلی بیزیم داغلار
کوههای دارای پیمان راست ما
صمد ورغون