انواع ضمیر در زبان ترکی:
-ضمایر شخصی: من (من)، سن (تو)، او (او)، بیز (ما)، سیز (شما)، اولار (آنها).
-ضمیر مشترک: هرگز به تنهایی بکار نمی‌رود و همیشه به ضمیرهای شخصی می‌پیوندد. اؤز (خود).
-ضمیر اشاره: بو (این). او (آن). ضمیر پرسشی: کیم (چه کسی)، نه (چه)، هانسی (کدام)، هارا (کجا)، هاچان (چه وقت)، نییه (چرا)، نئجه (چطور)، نئچه (چند، چقدر)، هانی (کو)، نه جور (چطور)، هایان (کدام سمت)، نمنه (چه چیزی)، نه اوچون (برای چه) و ...
-ضمیر تعجبی: «نه» (چه). مانند: نه یاخشی (چه خوب).
-ضمیر مبهم: او بو (این و آن)، او بیری (آن دیگری)، بوس بوتون (همه و همه)، بیر آز (یک کم)، بوتون (همگی)، بیری (یکی)، چوخو (بسیاری)، نئچه سی (تعدادی)، هرکیم (هرکس)، هره (هر کدام)و ..
-ضمیر اشتمالی: «گیل» (اینها). مانند: آتامگیل گلدیلر (پدرم اینها آمدند).