قان قانماق
(1) :
◊ خون. ◊ خونريزي و قتل. ◊ سرشت و طبيعت. ◊
خصومت و دشمني بر اثر قتل و خونريزي. 5- نسل، نژاد، دودمان. قانيميز بير
دير. (از يك دودمان هستيم.) 6- انتقام. قان آخيتماق (qan axıtmaq) :
خونريزي، خون استفراغ كردن. قان آغلاماق (qan ağlamaq) : خون گريه كردن،
خون دل خوردن، بسيار ناراحت و غمگين بودن و اظهار ناراحتي كردن. قان آلماق
(qan almaq) : انتقام گرفتن. قانا باتماق (qana batmaq) : خونين شدن، در
خون غلتيدن. قانا بولانماق (qana bulanmaq) = قانا بوْيانماق (qana
boyanmaq) : پر از خون شدن، كاملاً خونين شدن. قاناتديرماق (qanatdırmaq) :
◊ خونين كردن، خون آلود كردن. ◊
سبب خونريزي شدن، زخمي كردن. قاناتماق (qanatmaq) : خونين كردن. قانا
چالْخاماك (qana çalxamak) : به خون كشيدن، به كشت و كشتار دست زدن.
قانادان (qanadan) : خون آلود كننده. قاناما (qanama) : خونريزي، ريزش خون.
قاناماق (qanamaq) : خونين شدن، خون جاري شدن، زخمي شدن. قانام-قانام
(qanam-qanam) : پر خون، خونين، خون آلود. قان اوتدورمك (qan ütdürmək) :
خون دل خوراندن، اذيّت كردن، آزار دادن. قان اوتمك (qan ütmək) : خون دل
خوردن، عذاب كشيدن. قان اوْلماق (qan olmaq) : قتل اتّفاق افتادن، كشت و
كشتار شدن. قان ائدمك (qan edmək) : خون به پا كردن، آدم كشتن. قان ايچمك
(qan içmək) : خون خوردن، به خاطر لذّت انتقام، خون قاتل را خوردن. قان
پـولو (qan pülü) : خونبها، ديه. قان تؤكمك (qan tökmək) : قرباني كردن، سر
بريدن حيوان به خاطر صدقه و نذر و نياز. قان توْرباسى (qan torbası) :
الگوي قتل، جاني و آدم كش، عامل قتل و خونريزي. قان جوْشا گلمك (qan coşa
gəlmək) : خون به جوش آمدن، احساساتي شدن، به هيجان آمدن. قانسو (qansu) :
جراحت، خون و چرك. قانسولو (qansulu) : زخمي كه در حال بهبودي است. (بيات)
قانقارا (qanqara) = قانقره (qanqərə) : نوعي مرض حيواني كه با خوردن چمني
به نام كفچك به وجود ميآيد. قان قايناماق (qan qaynamaq) : خون به جوش
آمدن، به احساسات و هيجان آمدن. قان قوسماق (qan qusmaq) : خون استفراغ
كردن. قان قوْيولماك (qan qoyulmak) : خون در جايي جمع شدن، بر اثر كوبيدگي
در قسمتي از بدن خون جمع شدن. قان گؤرمك (qan görmək) : خون ديدن، قاعده
شدن، رگل شدن زنان. قانلاماك (qanlamak) : خون آلود كردن، خونين كردن.
قانلانماق (qanlanmaq) : خون آلود شدن، خونين شدن. قانلى (qanlı) :
◊ خونين، آلوده به خون. ◊ دشمن خوني. ◊
جلّاد، آدم كش، قاتل. قان-و-قوْخ (qan-o-qox) : خون و امعاء و احشاء كه
از بريدن سر حيوان به جا ميماند. قان وئرمك (qan vermək) :
◊ خون دادن، خون هديه كردن. ◊ خون رفتن، خون جاري شدن. قانى آجى (qanı acı) = قانى آچّى (qanı aççı) :
◊ بي عاطفه، بي رحم. ◊ كسي كه درد بدن را تحمّل كند. قان ياتماق (qan yatmaq) : دشمني و اختلاف به پايان رسيدن. قانى شيرين (qanı şirin) :
◊ كسي كه در نزد ديگران عزيز و محبوب باشد، كودك دوست داشتني. ◊
كسي كه نتواند درد و ناراحتي را تحمّل كند. قانى قره (qanı qərə) : بي
رحم، بي عاطفه. قان يوْلا سالماق (qan yola salmaq) : خون راه انداختن، خون
به پا كردن، دشمني ايجاد كردن.
(2) : فعل امر از مصدر «قانماق» (درك كردن) («قانماق» در تركي قديم به معني سيراب و قانع شدن است.) قانا (qana) = قاناه (qanah) : قانع، قناعت پيشه. قاناهات (qanahat) : قناعت. قاناهماق (qanahmaq) = قاناماق (qanamaq) : قانع شدن. قانان (qanan) : فهميده، درك كننده. قانديران (qandıran) : تفهيم كننده، حالي كننده. قانديرما (qandırma) :
◊ عمل تفهيم و حالي كردن. ◊ قانع، سيراب. قانديرماق (qandırmaq) :
◊ قانع كردن. ◊ فهماندن، حالي كردن. ◊ سيراب كردن. قانديريلماق (qandırılmaq) :
◊ فهمانده شدن، حالي شدن. ◊ قانع شدن. قانماز (qanmaz) :
◊ نفهم، احمق، نادان. ◊ سيري ناپذير، قانع نشدني. قانماك (qanmak) : فهميدن، درك كردن. قانيتماق (qanıtmaq) : تفهيم و قانع كردن. قانيماق (qanımaq) : قانع شدن.
خون . نسل . تبار . دودمان . سرشت . طبیعت . دشمنی . خصومت . انتقام . قصاص . قتل . آدم کشی
-------------------------
قانماز: قان (ریشه فعل) از فعل قانماق به معنی ملتفت شدن و فهمیدن به اضافه ماز که پسوند منفی و نداشتن به ریشه اضافه می کند در کل یعنی نفهم،
------------------
اوشاقین تخیل قووه سین ایشه سالیر و گؤزل لیك لری دویوب قانماق دا اونلارا یاردیم
--------------------- قانماق----آنماق--------
سوسدورمنـــی آنجاق سوروش احوالیمی نی ده ن
من مدرسه ده تکجــــــــه بو بیر نکته نی قاندیم
مشکل آپارام فایـــدا (الف) ده ن یادا ( ب)ی ده ن
قانمـاق نه قه در چوخ او قه ده ر یانماقین آرتیق
--------------------------------------------
عشق ائودون قانماق چتیندور، معناسینی بولبول قانار
بولبول چکیب عشقین ائودون، بیچاره بیرقوش نئیله سین