ما به گربه «پيشيك» مي گوييم !
به «ننو » هم « بئشيك » مي گوييم !

سيلي آبداررا «شاپالاق »!
به لگد هم « تپيك » مي گوييم !

چونكه جيب تو مي شود «سوراخ »!
همه با هم « دليك » مي گوييم !

بچه ها را « جوجوق »،«اوشاق »،«نارين »
«ريزه» را هم «كيچيك » مي گوييم !

پشم ها را چو مي زند حلاج
ما به آنها «ديديك » مي گوييم !


در عروسي به وقت رقصيد ن
«كف زدن » را «چه پيك »مي گوييم !

آب را «سو » ، به گاونر «جؤنگه »!
كوزه راهم «تيليك » مي گوييم !

چونكه در دشت سايبان ديديم
شادمان «كولگه ليك » مي گوييم !

قله هاي بلند را «زيروه »!
گرد نه را «گديك » مي گوييم !


هر كجا مغز «استخوان ديدي »
ما به آن هم « ايليك » مي گوييم !

قرص و محكم به اندرون «ايچره »
و به بيرون «ايشيك » مي گوييم !


چون بريدند گوشهايت را
به «بريده »،«كسيك » مي گوييم!


ميو ه اي را كه هست «زرد آلو »
ما به تركي «اريك » مي گوييم

روزنامه اگر كه مي خواني
مابه آن « گونده ليك » مي گوييم !

آدم بي شعور را « ائششك »!
علم را هم «بيليك »مي گوييم !

علي رضا رضائي
---------------------------------------------------
آن كه را در بازي چرخ روزگار
شده ست مغلوب يئنيك ميگوييم
ميوه ايست خوش رنگ و خوردني
زردآلو را اريك ميگوييم
شده است بي سرپرست فرزند
يا كه بي پول، كسيك مي گوييم
اسريك

................................................... ...

ان كه بازيچه’پيران است
مابه ان چه ليك ميگوييم
آدمهاي خسيس را قرنس
پر طمعان را له ليك ميگوييم
منصور زينال زاده (وفا)

................................................... ...

ما ويار زنان حامله را
راست گويم ( يِريك ) مي گوييم
جوجه را تا خروس مي گردد
( بئچه ) ؛ مرغش ( فِريك ) مي گوييم
جعفري زاويه