شعری از امام خمینی (ره):

دست آن شیخ ببوسید که تکفیرم کرد

محتسب را بنوازید که زنجیرم کرد

معتکف گشتم از این پس به در پیر مغان

که به یک جرعه‌ می از هر دو جهان سیرم کرد

آب کوثر نخورم منّت رضوان نبرم

پرتو روی تو ای دوست! جهانگیرم کرد

دل درویش به دست آر که از سرّ الست

پرده برداشته آگاه ز تقدیرم کرد

پیر میخانه بنازم که به سرپنجه‌ی خویش

فانی‌ام کرده، عدم کرده و تسخیرم کرد

خادم درگه پیرم که ز دلجویی خود

غافل از خویش نمود و زبر و زیرم کرد

 

ترجمه بزبان تورکی توسط استاد صدیق:

 اؤپ او شیخین الینی کیم منی تکفیر ائتدی،

سئوگيل اول محتسبی كيم منی زنجير ائتدی.

معتكف باغلانارام پير مغان درگهينه،

بير اودوم مِیله منی هر ايكيدن سير ائتدی.

آب كوثر سويو، جنّت باغی‌نین منّتینی،

چكمه‌رم، چونكو منی دوست جهانگير ائتدی.

تقديرين سرّين آچان درويشی ساخلا الده،

اؤرتوگو آچدی، الستی بيزه تسخير ائتدی.

پير ميخانه‌يه احسن كی او بئش بارماق ايله،

بيزی یوخ ائيله‌يرك بنده‌ی تقدير ائتدی.

بو قوجا درگهينه خادمم اؤز قلبيمله،

كی منی غافل اؤزومدن زبر و زير ائتدی.